Polska to piękny kraj...

Polska jest w tej chwili jedynym krajem UE, który nie prowadzi leczenia Stwardnienia Rozsianego! Jednocześnie w naszym kraju mieszka trzecia pod względem liczebności grupa chorych na SM w Europie!

Przebieg choroby nie jest do przewidzenia, ale większość osób z tą diagnozą kończy na wózku inwalidzkim. Z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że co drugi młody człowiek, którego widzimy na wózku inwalidzkim to chory na SM!

Nadzieją dla chorych na SM są leki z grupy Interferonów lub leki nowej generacji (skuteczniejsze), które łagodzą postęp choroby i znacznie poprawiają jakość życia pacjenta. Niestety, mimo półtorarocznej kuracji okazało się że interferon na mnie nie działa, pozostają leki nowej generacji, nierefundowane przez NFZ - miesięczny koszt kuracji to ok 9 tys zł , bezterminowo ! Ministerstwo Zdrowia broni sie przed powszechną refundacją leków immunomodulacyjnych argumentem, że zrujnowałaby ona budżet państwa przeznaczony na leki! Lepiej wydać na renty...

Podsumowując:

Leki stosowane w terapii SM są bardzo drogie, refundowane w Polsce tylko w znikomym stopniu, co czyni je praktycznie niedostępnymi dla większości chorych! Ponadto stosowanie tych leków wymaga odpowiedniej wiedzy wsród kadry medycznej.

SM stanowi znaczne obciążenie dla budżetu państwa. Ze względu na to, że choroba ta często rozpoczyna się we wczesnym okresie życia oraz na jej przewlekły charakter jest jedną z najczęstszych przyczyn długotrwałej niezdolności do pracy i rent chorobowych. Leczenie, a zatem zmniejszenie szybkości postępu choroby zmniejszy również społeczne koszty utrzymania chorych na SM!

Źródło:

• www.twardziele.org